بهترین روانشناس بالینی مشهد【سال 1403】❤️

بهترین روانشناس بالینی مشهد

ما در این مقاله سعی داریم شما را با بهترین روانشناس بالینی مشهد آشنا کنیم. روانشناسی یکی از علوم گسترده در حوزه ذهنی است که روز به روز دستخوش تغییرات و پیشرفت های بسیاری می شود. این رشته مهم و تأثیرگذار شاخه های مختلفی دارد که یکی از آن ها روانشناسی بالینی نام دارد. دنیای روانشناسی آنقدر عمیق و وسیع است که دانستن همه گرایش های آن زمان و انرژی می خواهد. این گرایش یکی از معروف ترین شاخه های علم روانشناسی است که طرفداران زیادی دارد. در ادامه برای آشنا شدن با بهترین روانشناس بالینی مشهد با ما همراه باشید.

روانشناسی بالینی چیست ؟

این تخصص شامل تحقیق، آموزش و خدمات مرتبط با کاربرد مفاهیم، ​​تکنیک ها و رویه ها برای درک، پیش بینی و تسکین ذهنی، عاطفی، بیولوژیکی، روانی، اجتماعی و رفتاری است. روانشناسی بالینی می تواند برای طیف وسیعی از افرادی که به کمک نیاز دارند استفاده شود. در واقع هدف روانشناس بالینی مطالعه، تشخیص و درمان بیماران مبتلا به بیماری های روانی و سایر مشکلات روانی است. کار این درمانگر شامل رفتارهای عادی و غیرعادی است. روانشناس بالینی نمی تواند به طور خاص درمان کند، اما با انجام و تفسیر معاینات روانشناختی به تشخیص و درمان بیماری های روانی کمک می کند. بد نیست بدانید که روانشناسی بالینی می تواند در تمامی زمینه های اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری، ارزیابی روانشناختی، تشخیص و راه حل های درمانی ارائه دهد. اگر برای نگرانی های سلامت روان خود نیاز به حمایت حرفه ای دارید، مشاوره تلفنی با روانشناس بالینی در کلینیک به شما کمک می کند. برای آشنا شدن با بهترین مشاور خانواده مشهد به مقاله مربوطه مراجعه فرمایید.

روانشناسی بالینی چیست ؟

تاریخچه رشته روانشناسی بالینی

تأثیرات اولیه در زمینه روانشناسی بالینی شامل کارهای روانکاو اتریشی زیگموند فروید است. او یکی از اولین کسانی بود که بر این ایده تمرکز کرد که بیماری روانی را می توان با صحبت با بیمار درمان کرد و این باعث شد که رویکرد او به گفتار درمانی که اغلب به عنوان اولین استفاده علمی از روانشناسی بالینی از آن یاد می شود، ایجاد شود. روانشناس آمریکایی لایتنر ویتمر اولین کلینیک روانشناسی را در سال 1896 تأسیس کرد که به ویژه بر کمک به کودکان دارای ناتوانی یادگیری تمرکز داشت. همچنین این ویتمر بود که برای اولین بار اصطلاح روانشناسی بالینی را در مقاله ای در سال 1907 معرفی کرد. ویتمر، شاگرد سابق ویلهلم وونت، روانشناسی بالینی را اینگونه تعریف کرد: «مطالعه افراد، با مشاهده یا آزمایش، با هدف ترویج تغییر. تا سال 1914، 26 کلینیک دیگر که به روانشناسی بالینی اختصاص داده شده بود در ایالات متحده تأسیس شد. امروزه روانشناسی بالینی یکی از پرطرفدارترین زیرشاخه ها و بزرگترین حوزه اشتغال در روانشناسی است.

تاریخچه رشته روانشناسی بالینی

متخصص روانشناسی بالینی چه وظایفی دارد ؟

متخصصان این رشته پس از تشخیص بیماری بیمار موظف به برگزاری جلسات مشاوره هستند. در این جلسات باید رفتار صحیح و همچنین روند و پیشرفت در بهبودی بیمار را مورد بحث قرار دهند. در ادامه با وظایف روانشناسی بالینی آشنا می شوید :

کشف و شناسایی بیماری های روانی و درمان آن :

در این زمینه روانشناس بالینی باید با روانپزشک همکاری کند تا در طول دوره درمان دارو را برای بیمار تجویز کند تا دوره درمان با موفقیت طی شود. راه حل های درمانی در این زمینه روانکاوی، رفتار درمانی و شناخت درمانی است.

شناخت و آنالیز کردن خصوصیات و رفتار افراد به کمک تست :

در این زمینه روانشناس بالینی رفتار و ویژگی های بیمار را از طریق آزمایشات تشخیص می دهد. تست های روانشناختی زیادی وجود دارد که می تواند برای تشخیص و درمان بیماری های روانی مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

صحبت کردن درباره خصوصیات و رفتار بیماران و پیدا کردن دلیل آن :

در این زمینه روانشناس از طریق گفتگو با بیمار و تاریخچه بیماری به بررسی علل و دوران بیماری می پردازد.

شناسایی علائم بیماری و راه های درمان :

روش های زیادی برای تشخیص و درمان بیماری ها وجود دارد که روانشناس بالینی باید به همه آن ها تسلط داشته باشد. شناخت درمانی، روانکاوی و رفتار درمانی از جمله روش های درمانی هستند که متخصص باید به آن ها تسلط داشته باشد. روانشناسان بالینی ممکن است در خانه های سالمندان، مراکز مراقبت روزانه، مدارس، زندان ها، بیمارستان ها، کارخانه ها و ندامتگاه ها استخدام شوند.

تاریخچه رشته روانشناسی بالینی 

متخصص روانشناسی بالینی چه مزایا و معایبی دارد ؟

در ادامه با مزایا و معایب روانشناسی بالینی آشنا می شوید :

معایب :

در این شغل متخصص با افراد مبتلا به اختلالات روانی و رفتاری سروکار دارد که می تواند باعث ایجاد تنش در بین روانشناسان بالینی شود. علاوه بر این، مدت زمان درمان بیمار زمان زیادی می برد و می تواند برای متخصص خسته کننده و طاقت فرسا باشد.

مزایا :

روانشناسان به دلیل کمک هایی که به فرد بیمار می کنند و نقش مهمی که در زندگی او دارند، در جامعه کار بسیار خوبی انجام می دهند. اتفاقات و مشکلاتی که این متخصص با آن مواجه می شود یا رفتار و ویژگی های بیمار، متخصص را به سمت استفاده از ایده ها و روش های جدید در زندگی خود سوق می دهد. علاوه بر کار در مراکز، روانشناسان بالینی می توانند کار مستقل خود را ایجاد کنند.

روانشناسی بالینی و عمومی چه تفاوت هایی دارد ؟

مدت زمان تحصیل روانشناس عمومی و روانشناس بالینی یکسان است و هر دو برای دریافت مجوز کار حداقل 6 سال تحصیل می کنند. این 6 سال شامل یک دوره 4 ساله لیسانس روانشناسی می شود که برای همه یکسان است و روانشناسی در مقطع لیسانس یا لیسانس گرایش ندارد و در مقطع کارشناسی ارشد یا فوق لیسانس با گرایش های عمومی و بالینی متفاوت می باشد. علاوه بر این، روانشناسان بالینی باید دوره های کارآموزی بالینی را در بیمارستان ها، کلینیک های روانشناسی بگذرانند.

روانشناسان بالینی در مصاحبه و ارزیابی بالینی و حداقل یک رویکرد به روان درمانی، آسیب شناسی روانی، روانشناسی رشد و شخصیت مهارت دارند. در رشته روانشناسی عمومی همانطور که از نامش پیداست; افراد از همه حوزه های روانشناسی مانند منابع بالینی، بهداشتی، شخصیتی، اجتماعی، آموزشی و علاوه بر روانشناسان بالینی، روانشناسان ممکن است دارای سطوح پیشرفته آموزش و آموزش تخصصی در زمینه هایی مانند روانشناسی شناختی، روانشناسی شخصیت، روانشناسی سلامت، روانشناسی سازمانی، روانشناسی آموزشی، روانشناسی ورزشی یا مشاوره باشند. این حوزه های تخصصی با تایید وزارت علوم یا وزارت بهداشت به رسمیت شناخته می شوند. برای آشنا شدن با بهترین مشاور ازدواج مشهد به مقاله مربوطه مراجعه فرمایید.

اهمیت روانشناسی بالینی :

روانشناسی بالینی شاخه مهمی از روانشناسی است که برای کمک به بیماران در حل مشکلاتشان طراحی شده است. روانشناسان بالینی درگیر تحقیق، ارزیابی، ارجاع برای کمک روانشناختی، مداخلات و ارزیابی هستند. آسیب شناسی روانی یافتن و درک بیماری های جدی در افراد را آسان تر کرده است و بنابراین کمک به افراد نیازمند را آسان تر کرده است. از آنجایی که روانشناسی بالینی می تواند عناصر روانشناختی زیادی را در بر گیرد، اهمیت آن در جهان بسیار قابل توجه است.

نیاز روزافزون به روانشناسان بالینی در تمام مناطق جهان وجود دارد. این ایده که مشاوره یک ننگ است تغییر کرده است. مردم به طور فزاینده ای پذیرای ایده استفاده از روانشناسان برای کمک به درک بهتر خود و مدیریت رویدادهای زندگی هستند. از آنجایی که روانشناسی در مواجهه با اطلاعات علمی جدید دائما در حال به روز رسانی است، روانشناسان بالینی باید به طور مداوم آموزش های خود را بهبود بخشند. نیاز همیشگی روانشناس بالینی به ارتقای دانش خود یکی از دلایلی است که در حوزه روانشناسی از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.

روانشناسی بالینی و روانپزشکی چه تفاوت هایی دارد ؟

رشته های روانشناسی و روانپزشکی اغلب با هم اشتباه می شوند زیرا هر دو اختلالات روانی را درمان می کنند. برای تعریف بهتر روانشناسی بالینی روانپزشکی باید به تفاوت آموزش و روش های مورد استفاده در این زمینه ها توجه شود. روانشناسان مراجعینی را درمان می کنند که بیماری روانی آن ها ممکن است نتیجه آسیب های عاطفی گذشته یا سایر تأثیرات منفی باشد. درمان ها معمولاً شامل حل مسئله با استفاده از گفتار درمانی به عنوان مشاور سلامت روان و سایر تکنیک های غیرپزشکی است.

هنگامی که اختلال مشتری به عدم تعادل شیمیایی در مغز یا سایر علل فیزیولوژیکی نسبت داده می شود، روانپزشک درگیر می شود. روانپزشکان دارای مدرک پزشکی عمومی و تخصص روانپزشکی هستند، اما با بسیاری از رویکردهای روان درمانی مورد استفاده توسط روانشناسان بالینی آشنا هستند. آن ها پزشکان متخصص در درمان پزشکی بیماری های روانی هستند. در حالی که بیشتر روانشناسان نمی توانند دارو تجویز کنند، روانپزشکان می توانند.

رویکرد های روانشناسی بالینی

روانشناسان بالینی که به عنوان روان درمانگر کار می کنند اغلب از رویکردهای درمانی متفاوتی هنگام کار با مراجعان استفاده می کنند. در حالی که برخی از درمانگران بر یک دیدگاه درمانی بسیار خاص تمرکز می کنند، بسیاری از آن ها از آنچه رویکرد التقاطی نامیده می شود استفاده می کنند. این شامل استفاده از روش های نظری مختلف برای ایجاد بهترین برنامه درمانی برای هر مشتری است. در ادامه با رویکرد های روانشناسی بالینی آشنا می شوید :

رویکرد انسان گرایانه :

این رویکرد به روانشناسی بالینی از کار متفکران انسان گرا مانند آبراهام مزلو و کارل راجرز سرچشمه می گیرد. این چشم انداز به طور کلی به مشتری نگاه می کند و بر عناصری مانند خودشکوفایی تمرکز دارد. یالوم و اگزیستانسیال درمانی نوعی درمان انسان گرایانه است.

رویکرد روان تحلیلی :

این بینش از کار فروید می آید. او معتقد بود که ناخودآگاه نقش مهمی در رفتار ما دارد. روانشناسانی که از درمان روانکاوی استفاده می کنند ممکن است از تکنیک هایی مانند تداعی آزاد برای بررسی انگیزه های زمینه ای و ناخودآگاه مراجع استفاده کنند. رویکردهای روانکاوی و روان پویشی مانند ISTDP در این رویکرد گنجانده شده است.

رویکرد رفتاری شناختی :

این رویکرد به روانشناسی بالینی از مکاتب فکری رفتاری و شناختی ایجاد شد. روانشناسان بالینی که از این دیدگاه استفاده می کنند، نحوه تعامل عواطف، رفتارها و افکار مراجع را بررسی می کنند. درمان شناختی رفتاری اغلب بر تغییر افکار و رفتارهایی متمرکز است که به پریشانی روانی کمک می کند. طرحواره درمانی زیر مجموعه این دسته است.

رویکرد های روانشناسی بالینی 

آیا روانشناسی بالینی همان درمان یا مشاوره است ؟

بسیاری از افراد از اصطلاحات روانشناس بالینی، درمانگر و مشاور به جای یکدیگر استفاده می کنند. این قابل درک است، زیرا متخصصان در این زمینه ها اغلب نقش های مشابهی را ایفا می کنند. آن ها در محیط های مشابهی کار می کنند، از مدارس و بیمارستان ها گرفته تا مطب های خصوصی. آن ها جلسات بالینی را با مراجعان برگزار می کنند تا به آن ها کمک کنند تا یک برنامه درمانی ایجاد کنند و اختلالات روانی و رفتاری را مدیریت کنند. آن ها می توانند تست های روانشناختی انجام دهند و شناخت درمانی و راهبردهای مقابله ای مناسب را پیشنهاد دهند.

تمرکز اصلی روانشناسی بالینی آسیب شناسی روانی است. اغلب، مشکلاتی که به روانشناس بالینی ارائه می شود، جدی تر تلقی می شوند. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است علائم مرتبط با اختلال دوقطبی را داشته باشد. در مقابل، هدف روانشناسی مشاوره کمک به فرد برای شناسایی مشکلات خود در زندگی و روابط بین فردی است. با این حال، نیازهای آموزشی و مداخله بالینی برای روانشناسان بالینی بالاتر است، زیرا درمانگران فقط باید مدرک کارشناسی ارشد داشته باشند و در حالی که مشاوران ممکن است افرادی را ببینند که از اختلالات یا مشکلات روانی رنج نمی برند، روانشناسان بالینی اغلب موارد پیچیده تری را فراتر از مشاوره و راهنمایی می بینند. روانشناسی بالینی به درمان ختم نمی شود. فارغ التحصیلان این رشته می توانند در زمینه های دیگر مانند پژوهش یا تدریس فعالیت کنند.

بهترین روانشناس بالینی مشهد

بهترین روانشناس بالینی مشهد باید دارای ویژگی هایی باشد که در ادامه با آن آشنا می شوید :

  • عدم قضاوت بیمار، شنیدن و تعامل مثبت، خیرخواهی برای بیمار
  • ایجاد و حفظ روابط خوب با دیگران، از جمله مشتریان، همکاران و عموم مردم. یک روانشناس بالینی باید منصف باشد، به دیگران احترام بگذارد، خوب و مؤثر ارتباط برقرار کند، بتواند معنی را منتقل کند و بتواند موقعیت های دشوار را با درایت مدیریت کند.
  • حفظ اسرار بیمار و رعایت حقوق وی
  • حساسیت نسبت به افراد و تفاوت‌های فرهنگی و درک تأثیر این عوامل بر یکدیگر و تفکر ما
  • مطالعه آخرین تحقیقات و شناسایی روش‌های مؤثر و مناسب برای بیماران
  • درک اصول فرهنگی، قومی و حقوقی و استفاده مؤثر از آنان
  • مهارت‌های همکاری تیمی با سایر رشته‌های علمی، سازمان‌ها و افراد
  • رفتار، ارزش‌ها و نگرش حرفه‌ای که در تعامل با دیگران واضح است
  • درک اصول علمی متفاوت که با روانشناسی مرتبط هستند و شناخت تأثیر آنان در درمان
  • ارزیابی مداوم از خود و تلاش برای بهبود روش‌های درمانی خود

بهترین روانشناس بالینی مشهد

کلام آخر

افراد برای پیدا کردن راه حل در مشکلات خود می توانند از روانشناس بالینی کمک بگیرند. برای کمک گرفتن می توانید به بهترین روانشناس بالینی مشهد مراجعه فرمایید. ممنون از این که تا آخر این مقاله همراه ما بودید. نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید.

5/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Buttonدریافت مشاوره (کلیک کنید)